Terroristen, dat zijn het. Stuk voor stuk. Zet dat maar in je krantje.
Gisteren hebben ze nog een aanslag op mij gepleegd.
Speelstraat. Een straat is er trouwens niet om in te spelen.
En als het dan nog om te spelen was.
Weet jij trouwens hoeveel dat onze economie kost?
Al die auto's die rond moeten rijden.
Eèn miljoen per dag.
Euro.
Weet jij hoeveel mensen er hebben durven antwoorden op mijn ludieke enquête?
Twee. Twee die de moed hebben gehad om een tegenstandpunt in te nemen.
En èèn van die twee, Gerard de Schepper, is twee weken geleden weggegaan.
Toeval?
Ik denk het niet.
Mijn excuses dat ik u zo lang heb laten wachten, Mr Versporten.
Tom Naegels. Aangenaam. Mooi.
U hebt dus een petitie opgestart tegen een speelstraat. Vertel.
En wie bent u? - Jonas Geinaerts.
Fotograaf.
Terroristen, dat zijn het. Stuk voor stuk. Zet dat maar in je krantje.
Hoi, ik ben Tom Naegels, en dit is dus het boek dat jullie te zien krijgen.
Het boek heet 'Los'. Da's mijn derde roman.
Hij heeft vrij goed verkocht.
Het enige probleem is: de mensen hebben blijkbaar niet door dat het een roman is.
Ze denken dat alles wat hierin staat echt gebeurd is. Dat is niet zo.
90 procent natuurlijk wel, maar 10 procent dus niet.
Wat jullie vandaag zien, is het enige echte verhaal achter de roman 'Los'.
Afgezien van een paar verhaaltechnische en narratieve ingrepen, uiteraard.
Ik werk op de regioredactie van de belangrijkste krant van het land...
in de belangrijkste stad van het land.
Althans, dat vinden wij hier zelf.
Mijn specialiteit?
Diepgravende reportages en eerlijke portretten van de gewone man.
Mooi. Het Kabouter Liberation Front kondigt een bestand aan.
Eenmaal... andermaal...
Tom, ik denk dat jij daar iets moois van gaat maken, hè?
Alfons Verstappen, de man die met zijn ezel de snelweg op wil.
Wie is er kandidaat?
Tom?
En dan de zot van de dag.
Leo Versporten heeft een actiecomitè opgericht tegen een speelstraat.
Klaar?
Kan er een lach bij?
Worstjes.
Die Leo heeft gelijk. Trainingskamp van Al-Qaida.
Naegels, is dat geen huis voor jou en Tine?
Nee, ik weet 't niet.
Jonas... - Tineke. Dit is Jonas. We hebben een huis.
Tom, zo mooi. - Mooi, hè?
Vergeet dat huis van zonet, ik wil dit.
Ik wist het al meteen toen ik het zag. - Bedankt, hè.
Heb je al gebeld voor een afspraak? - Nee.
Wanneer kan je? - Morgenavond misschien?
Dan is opa jarig. Dag, ik bel over het huis in de Vooruitzichtstraat.
Mr Naegels, wat hebt u voor ons in petto?
Mr Naegels, we zijn hier. We luisteren.
Dat tweede idee van Farouk had ik ook. En dat eerste van Isabel eigenlijk ook.
Je denkt toch niet dat ik elke dag... - Om mijn ontslag kom smeken?
Een bad neem, met de hond ga wandelen, mijn tanden poets? Wat zal het zijn?
C1... - Allee, Edgar.
C2...
C3...
Wacht. Er is een vrijwillige inburgeringscursus in Borgerhout.
Wie wil er nu inburgeren in Borgerocco? Vrijwillig.
En wat gaan we daar leren? Hoe je brood bestelt in het Marokkaans of wat?
Nieuwe Belgen krijgen daar van ons Vlamingen tips over hoe alles hier werkt.
De dop, het kindergeld...
Nee Isabel, ze helpen die mensen met hun integratie. Ze leren ze samenleven met ons.
Ook met jou.
In elk geval, de zot van de dag ga je er wel tussen vinden, denk ik.
Vannacht was het nog raak met een knappe griet.
Heb je haar alleen geraakt, of heb je...
Ze had een vent en twee kinderen. - En jij zit daarmee?
Ik niet, zij wel.
Jullie zijn zeker... - Tom, Jonas, van de krant.
Ik denk dat mijn collega toch misschien een beetje overhaast is geweest.
Het bestuur en ik vinden het misschien toch niet zo'n goed idee dat ùw krant...
Daar gaan we weer.
Weer een Standaard-lezend, Arte-kijkend lid van de as van de ruimdenkendheid.
Heeft onze krant nooit bekeken, maar heeft daar wel een objectief beeld van.
Voor zulke mensen is onze krant... - Een boulevardblad.
Plat populisme. - Pure pulp.
Terwijl wij gewoon een krant zijn die schrijft over wat er bij het zogenaamde volk leeft
en het op een zodanige manier schrijft dat dat zogenaamde volk het ook wil lezen.
Je meent het. - Serieus?
Echt? - Ja.
Maar dat wist ik niet. Een positieve sfeerreportage.
In dat geval...
Beste mensen, mag ik even uw aandacht? Dit zijn Tom en Jonas van de krant.
Zij stellen wat vragen en nemen foto's om de wereld te tonen hoe goed jullie bezig zijn.
Okè, ik stel voor dat we erin vliegen, let's fly erin, een kennismakingscirkel.
Mevrouw, excuseer. Mag ik iets vragen? Waarom bent u hier?
Ja, kijk nou toch eens. Die mensen komen hier, die hebben niks.
En die blijven lachen.
Excuseer me, waarom bent u hier?
Op straat glimlacht er niemand, maar hier glimlacht iedereen.
Heel erg bedankt. - Graag gedaan.
Excuseer me. Hallo. Ik ben Tom. Hoe heet jij?
Ik ben Nadia, van Pakistan.
Pakistan? Okè. Waarom ben jij hier, Nadia?
Ik naar hier gekomen om andere mensen leren kennen.
Het mag in het Engels, als je wil. Da's okè.
Mijn Nederlands niet goed? - Jawel.
Het spijt me. Jawel.
Ik kom hier om inburgeren, dus ik toch Nederlands praten.
Absoluut. - Sorry, wil je even glimlachen?
Bedankt. - Tot ziens.
Ik ben klaar. - Prima. En wanneer verschijnt het?
Dit is voor de weekendeditie. Dus veel plaats, groot artikel.
Ik kijk ernaar uit. - Jonas?
Jonas. - Momentje.
Jonas, kom op, jongen. - Daag. Bedankt.
Je hebt alles wat je moet hebben?
Alles behalve die Indische griet. - Pakistaanse. Je hebt 50 foto's van haar.
Vergeet die foto's. Ik wil die griet. Zo'n babe.
Vind je? - Ik heb u wel zien kijken.
Dat meisje had een heel interessant verhaal.
En die Nigeriaanse bootvluchteling niet, die zijn maat moest opeten?
Jij bent toch...
Had je niet gezien dat dat zo'n babe was? - Een beetje.
Sorry, ik was de tijd uit het oog verloren en...
Je hebt toch een cadeautje gekocht? - Fuck, ik...
De afspraak was dat jij deze keer 's zou... - Ja, maar ik was op reportage.
Goed dat ik eraan gedacht heb, hè?
Wat zou ik zonder jou doen? - Een eenzame dood sterven, denk ik.
Sorry, mama, ik was op reportage. - Op reportage?
Is dat niet wat te hoog gegrepen voor je krant?
Mama, alstublieft. Ik schrijf voor de grootste krant van het land, met de meeste lezers.
Ik heb als journalist zo toch het meeste impact? Wat wil je nog meer?
Dat je je talent niet verspilt. Je bent toch goed genoeg voor De Standaard?
Ja, hij is daar. En niet over politiek beginnen, hè?
Waarom niet? - Waarom niet?
Je weet goed genoeg waarom niet. - Waarom niet?
In ons sociale blok, dat er dankzij Camille Huysmans is gekomen...
een van de grootste socialisten ooit... - Absoluut.
Mijn goede vriend Camille, daar hebben ze alle balkons blauw geschilderd.
Ja, maar kan je je dat voorstellen? Blauw.
Hij keert zich om in zijn graf. - Maar da's toch fris, blauw?
Is daar niet eerst een informatieavond over geweest?
Als ik had geprotesteerd, dan hadden ze allemaal voor gestemd. Want zo zijn ze.
Als ze mij maar kunnen pakken. Ze willen mij pakken, omdat ik alles durf te zeggen.
Gaat het, pa?
Da's waarschijnlijk van die blauwe verf. - Denk je soms dat 't hele blok tegen je is?
Je moet eens zien waar die Turken van hiernaast mee kwamen.
Waar ging die reportage van jou over, Tom? - Ben je zeker dat je het wil weten?
Over een inburgeringscursus. - Wat? Inburgeringscursus?
Als we die gasten leren hoe hier alles werkt, dan krijgen we ze hier nooit meer weg.
En dat moeten wij weer betalen, zeker? - Ja.
Ja. En dan? Die mensen komen hier omdat ze in hun eigen land vervolgd worden.
Daar is toch niks mis mee?
Als wij indertijd ook waren gevlucht toen het hier een beetje minder goed ging,
dan zat jij op je negende in de fabriek.
Maar wij zijn niet gevlucht. Wij hebben gevochten. Opdat jij het goed zou hebben.
Ja, ik heb 't goed. En toen vluchtten velen wel. Waarom zit de VS vol Europeanen?
Die hebben allemaal dat land mee opgebouwd.
Maar die vluchtelingen hier komen gewoon profiteren.
Wie wil er nog koffie? - Ja, doe maar.
Geef mij een trappist.
Die mensen willen gewoon een betere toekomst. Precies hetzelfde als jij vroeger.
Heb jij nu ooit al eens met zo'n vluchteling gesproken?
Dan moeten die profiteurs wel eerst Vlaams willen leren.
Dat zijn geen profiteurs en ze spreken Vlaams. Ga mee, ik zal het je bewijzen.
Vergeet het. - Je bent bang dat je geen gelijk hebt, hè?
Ik ga er volgende week weer naartoe en ik ga jou eerst komen halen.
Laat dat man maar begaan. Ik denk... - Dat is nog de cava.
Alsjeblieft.
Voilà. - Dank u wel.
Straf artikel trouwens, Tom. - Is 't waar? Merci.
Godverdomme, de smeerlap, zeg. - Wat?
Zie, zie, zie dat nu.
Tom, da's toch een groot artikel? - Tine, de titel.
Inburgeren voor dummies. - Ja, inburgeren voor dummies. Tof, hè?
Ga jij nu weer de hele dag chagrijnig doen?
Zo. Klaar voor de dummies. - Zo hoeft het niet voor mij.
Ik citeer gewoon uw artikel.
Die titel was niet van mij. - Ik vond dat anders het beste deel.
Heb je de rest gelezen? - Ja ja.
Die gasten hebben het wel makkelijk, hè? Elke maand gratis kost en inwoning.
Kom, het is beslist, je blijft thuis. - Wat? Bang dat jij geen gelijk hebt?
Vandaag zijn er enkele nieuwelingen. Bob is nieuw. Bob komt uit België. Welkom, Bob.
En er is ook Vasha. Zeg ik dat goed? - Vacha.
Vacha, Vacha. En Raisha? - Raisa.
En zij komen uit Tsjetsjenië. Welkom ook.
Vacha en Raisa, vertel eens. Wat vinden jullie zoal van België?
België zeer mooi land.
En mooie gebouwen en mooie mensen.
Dank u. - Vriendelijk.
En lekker eten.
Frietjes.
Hela. Bij de les blijven.
Anders raken we hier nooit ingeburgerd.
En bier. - Is van hier.
Heel lekker bier. - En wat weten wij eigenlijk over Tsjetsjenië?
Het was daar oorlog. - En veel armoede, zeker?
En mensen die afzien.
Tsjetsjenië wil zich sinds '91 al losmaken van Rusland.
Dat gebied zit vol waardevolle grondstoffen en de Russen willen die niet afstaan.
Een burgeroorlog is het gevolg.
Onafhankelijkheidsstrijders voor de een, maar terroristen voor de ander.
De rebellen zelf zijn voornamelijk wahabisten, zeker? Een soort moslims.
En jullie noemen je land nu de Tsjetsjeense Republiek Ichkerië, hè?
Ik ken dus niks van dat Oostblok, maar èèn ding weet ik.
Die hebben ons misschien bevrijd, maar wat ze daarna achter die Muur uitspookten,
dat kan ik dus niet goedkeuren.
Dan zeg ik: Stalin, sorry, uw ideeën zijn misschien mooi...
maar wat je daarmee gedaan hebt, dat kan ik dus niet goedpraten.
Opa, het gaat over nu, hè? - Nu? Nu is het nog erger.
Dat zit vol maffia en moordenaars. En het ergste tuig sturen ze hierheen.
En dan rijden ze hier rond met hun vierkante koppen in die grote BMW's.
En dan dragen ze van die leren jassen. En wapens. Wapens.
En wodka. Wodka, dat zuipen ze als water.
Echt waar. Nee, echt waar.
Dan sta je op reis aan zo'n buffet. Dan vertrappelen ze je, om er eerst bij te zijn.
Echt waar, die Russen, da's erger dan de sprinkhanenplaag in Egypte.
Zwets toch niet. Wij moesten ergens anders gaan eten.
Wij geen Russen. We willen onafhankelijk van Rusland.
Wat zeg jij, onafhankelijk? Door bommen te gooien? Terroristen, dat zijn jullie.
Nietsontziende wreedaards die kinderen vermoorden.
Da's toch waar, zeker, of wat? Neem nou daar in Beslan.
Die school met die gijzelaars. - Ze hebben dat theater in Moskou vergast.
Moskou ligt niet in Tsjetsjenië.
Hier rijden ze dan rond als dievenbendes. Allemaal in èèn auto, en maar stelen.
Wij zijn geen dieven. - Vorige week nog een schietpartij.
Twee... Twee zwaargewonden.
Wij niet gedaan. Wij politiek vervolgd.
Dat zeggen ze allemaal, en intussen zetten ze hun vrouwen hier achter een raam.
Als je het maar weet. - Da's niet waar.
Mag de waarheid weer niet gezegd worden, misschien?
Hoe durft u zulke dingen te zeggen? - Ik heb het recht om dat te zeggen.
Met wiens geld wordt dat georganiseerd? Met dat van dat meisje hier?
Nu hou je op. We zijn hier wel te gast, hè, opa.
Sorry, hij meent dat niet. - Ik bepaal zelf wel wat ik meen.
Trouwens, niet wij, maar zij zijn hier te gast. Niet vergeten, hè.
Dat geeft u niet 't recht haar uit te schelden. - Ik scheld haar niet uit. Scheld ik u uit?
Meneer mij niet scheldt. Hij heeft gelijk. Mag waarheid zeggen. Zijn geld.
Wablief? Zijn geld? - Zo is dat. Nu hoor je het van een ander.
Met die onnozelheden hier... - Opa...
Waar is hij? Is alles okè? - Wat is er gebeurd?
Hij heeft op die inburgeringscursus... - Extra onderzoeken? Dat zie je van hier.
Is alles okè, pa? - Een flauwte, en 20 dokters bestormen je.
Geen wonder dat onze sociale zekerheid in de problemen is. Ja, maar pas op.
Ik snap het. Je hebt nieuwe machines gekocht en die moeten geld opbrengen.
Maar niet met mij. - Rustig, pa.
Opa...
De dokter vermoedde een maagzweer, wat bijna niemand verbaasde.
Alleen opa zelf, natuurlijk, die snapte daar de oorzaak totaal niet van.
Hij was wel bereid om wat nachtjes van onze sociale welvaartsstaat te profiteren.
En wij konden dan eindelijk met een gerust hart terug naar huis.
Voilà, ziezo. Dat was het dan.
Zoals je ziet, in perfecte staat.
Mijn vader heeft die achterbouw nog zelf gezet.
Die man had echt twee rechterhanden. Zo'n kwaliteit, dat vind je niet meer.
Hoewel, die Polen kunnen er ook wat van. - En de buurt hier, hoe is die?
Da's echt een buurt voor jullie. - Al die culturen die de hele dag voorbijlopen.
En altijd sfeer. Met de stoelen de straat op, theedrinken, luid lachen... Ja, echt gezellig.
En hier op de hoek heb je een kruidenier, Mohammed.
Zo heten ze allemaal. Maar goeie spullen: olijven in van die grote vaten. Lekker.
Ja, mijn maag kan daar niet tegen, maar het ziet er altijd heel smakelijk uit.
En dan die slager om de hoek met zijn pikante worsten.
En die bakker heeft van die kleine, kleurige taartjes. Dat ziet er ook altijd heel goed uit.
En het blijft lang goed, naar het schijnt.
Spijtig dat we er niet kunnen blijven wonen. - Mag ik vragen waarom jullie verhuizen?
Ik wil dichter bij mijn werk... - De kleinkinderen...
Hij wil wat dichter bij zijn werk... - De kleinkinderen...
Ik wil dichter bij mijn werk gaan wonen en zij bij de kleinkinderen.
Optie? - Ja ja, optie.
Ja? - Ja ja, optie.
Hè, zeg, mama, we hebben hier juist een optie genomen op een heel mooi...
En, hoe erg is het? - De kanker is nog niet uitgezaaid.
Normaal gezien komt alles goed, dus positief zijn tegen opa, hè?
En zeker niet over die kanker beginnen. We moeten hem niet ongerust maken.
En, hoe is 't? - Wat denk je?
Ze pompen me vol met chemicaliën. Ik durf te wedden dat ik licht geef in het donker.
Volgens de dokter is het 'n behandelbare... - Tom, begin nou niet zoals Fons.
Je had dat moeten horen: 'Je moet moed houden. Je hebt toch geen kanker.'
Als ik de kracht had, had ik hem eruit geschopt.
Hij wist vast niet wat hij moest zeggen. - Wat denkt hij dat ik ben? Een sukkel?
Waarom bestralen ze me dan? Toch niet voor een verkoudheid?
En mijn trappist mag ik ook al niet drinken. Da's niet goed voor m'n nieren.
Ze mogen me wel volpompen met morfine, maar zo'n klein beetje alcohol...
Dag, Mr Laureynen. Klaar voor uw bad?
Dat ontbrak er nog maar aan.
Dat was het. Philemon, bedankt. Dat wordt een mooi artikeltje, hoor. Echt waar.
Jonas, redactie hè? Straks.
Pardon, mag ik een vraag stellen?
Hè, Nadia. Een nieuwe job?
Opdracht van cursus. Samen met Vlaming vragen stellen aan andere Vlaming.
Samen met Vlaming. Waar is je andere dienstdoende Vlaming?
Niet meer gekomen na laatste keer. - Laatste keer?
Sorry. Opa is moeilijk in toom te houden... - Niet erg. Was wel leuk.
Hij als mijn grootvader. Ook altijd snel boos, en altijd gelijk.
Vraag stellen? - Ja ja, doe maar.
Hoe viert u Christmas, ramadan, China's Nieuwjaar?
Alleen Kerstmis. Thuis, alleen met familie en met cadeautjes.
Wat zou u...? Wat zou u doen als u eerste minister was?
Mag ik die vragen eens zien?
Lievelingsgerecht, aantal kinderen, favoriete tv-serie... Wat voor vragen zijn dat?
Vragen mij leren goede Vlaming zijn.
Weet je wat? Ik heb nog wel een beetje tijd, hoor. Zal ik je Vlaming van dienst zijn?
Excuseer, mag ik vraag stellen?
Jij moet mij geen vragen stellen, schat. - Waarom niet?
Daarom. - Van wie is dit initiatief?
Van de gemeente. - Nog meer weggegooid geld.
Hoe viert u Christmas? - Hier.
Hier in cafè? - Ja, waar anders?
Thuis? - Maar dit is hier mijn thuis.
Met wie viert u Christmas? - Met niemand.
Alleen? - Alleen, ja.
Kom, Nadia, we gaan dat ergens anders invullen. Kom mee, kom.
Geen familie? - Nee.
Geen vrouw? - Nee.
Geen vriendin? - Nee, godverdomme, nee.
Kom, Nadia. Kom mee, kom. - Wilt u vrouw?
Luister, je mag altijd eens afkomen als je wil, hoor.
Wat zou u doen als eerste minister was?
Nu zal ze het horen.
Allemaal apen, hè, buiten.
De boot op en een bom eronder.
Alle mensen wat beter overeenkomen.
Fantastisch. Dat is echt een heel mooi antwoord.
Kom, we zijn weg, want we houden de heren van hun 'dagschotel', hè?
Dat is niet job eerste minister. Wat zou u doen als eerste minister was?
Gratis bier.
Dat is job eerste minister.
Wat wil je nog meer weten? - Is alles.
Je bent toch nog niet weg?
Kom, blijf nog wat. Patron, biertje voor iedereen.
Nooit gedacht dat ik een bijna-doodervaring zo leuk zou vinden.
Het was leuk. Ik vond het tof.
Wacht hier, ik kom terug. - Okè.
Waarom denk je automatisch: Fuck...
Een groepje allochtonen in het donker op straat, die zijn iets van plan.
Dus nu zeker geen aanleiding geven of ze zijn iets van plan met mij.
Oh, fuck, ik ga dood.
Zie je wel? Niks aan de hand.
Kijk.
Voor u.
Een dode kanarie? - Mij helpen hier komen.
Helpt echt leven.
Jij altijd lachen, maar niets doen.
Draag bij hart, zal helpen doen.
Ja, dank u, zeker?
Nee, dank u.
Nu wel tot ziens? - Tot ziens, ja.
Ik hou van u.
Zeg... Ach, zeg jij het haar maar. Dit heeft toch geen zin meer, hè?
Wat? - Hier, dat leven hier.
Schuif eens op. De dokter heeft mij gezegd dat door die operatie alle kanker weg is.
Je kan sowieso nog heel lang mee, hoor.
Daar nog een paar jaar in bed liggen met een luier...
En iedere keer op een belletje drukken als je iets nodig hebt.
Zo erg is dat toch niet? - Ah, zo erg is dat niet?
Enfin, Lea, ik hoor bijna niet meer. En mijn ogen gaan met de dag achteruit.
En dan moet ik godverdomme nog een luier dragen.
Zou jij dat willen?
Of jij?
Dat dacht ik al. En dan elke dag zo'n Marokkaanse die me verschoont en wast.
Ik wil dat ook wel komen doen.
En wie zegt dat ik dat wil?
Ik denk niet dat ik dat zou willen doen.
Bij mijn moeder.
Nee, ik denk het echt niet.
Mama, begrijp me alstublieft niet verkeerd, maar ik...
Ik hou van je, ik hou ongelooflijk veel van je, maar...
Luiers verschonen en... Nee.
Echt niet.
Ouders moeten dat doen bij hùn kinderen en...
eigenlijk liefst ook alleen als ze heel erg klein zijn, maar niet...
Niet omgekeerd. Dat is...
tegennatuurlijk.
Er zijn grenzen aan ouderliefde. De ouders moeten ouders blijven.
Ideeënronde. Wie gaat er beginnen?
Mr Naegels.
Er is ene Jamal die een groot deel van de allochtone jeugd aan het mobiliseren is.
Waarvoor? - Ik weet het niet.
Maar die jonge gasten zijn wel volledig mee. Alstublieft.
Get up, stand up. - Yah, man.
Een uitnodiging voor 'n reggaeoptreden? Nu is het wel genoeg met die multikul.
Heb je geen andere ideeën? - Nou ja, dat is een...
En toch denk ik dat daar een sterk verhaal in zit.
Denk je dat echt? - Ja, dat denk ik.
Nou, als je dat echt denkt, dan mag je dat voor mij onderzoeken.
Dank u. - In je vrije tijd.
Isabel? - Ja. Ik heb deze morgen gezien...
Jij blijft buiten. Dat gaat niet, hoor. - Ik kom voor Jamal.
Is meneer van de Staatsveiligheid? - Nee, ik ben een journalist.
Dat zal wel. Kom, uw pasje. - Het is wel goed, het is er een van ons.
Ali. Ali Weheda. - Ik ben Tom.
Tom Naegels. Ik weet het, van de krant. - En hoe komt het dat jij dat weet?
We spraken elkaar op die dag van de Democratische Marokkaanse Liga.
Ja ja, over dat picknickbos, hè?
Dat is nog's wat anders. De Liga van de Democratische Marokkanen.
Was dat over dat vaderproject?
Nee, da's weer de Marokkaanse Liga voor Democratie.
Ja, maar wacht. Ik ken u van... - Van de Democratische Marokkaanse Liga.
Ik ben al die persconferenties af geweest.
Van het Platform voor Allochtone Jongeren.
Die voelen zich niet serieus genomen door de Federatie van de Verenigde Moslims.
Die vinden dat hun vaderproject gekaapt is door de Unie der Islamitische Verenigingen.
Ja, we zijn een ramp, maar Jamal is anders. - Ik ben benieuwd.
Dames en heren, mijn naam is Jamal.
Dit is mijn waarheid. Wie weet wat ik vind? Dit is wat ik vind.
Vlaanderen is hypocriet. Zeg je waar het op staat, word je zwartgemaakt.
Het is de politiek die graag praat, die met initiatieven komt...
en hoopt dat het aanslaat. Vlaanderen is bang.
Op straat wordt niet gepraat. Er wordt gefluisterd.
Doe die ogen open en ontwaak uit die winterslaap. Jamal is de naam.
Jamal is de naam. Ik zeg...
Ik zeg: Jamal is de naam. En als ik het teken geef, dan vallen we aan.
We worden vermoord met de typische stelling: Geen werk, geen geld.
Dat is de kwelling van de jeugd, overal in het land. Zonder-haat-straat, waar je belandt.
Met je goeie gedrag en diploma's op zak.
Je hebt een lichtbruine kop, dus geen kans op een job. Maar het is tijd...
dat wij laten zien dat wij het niet meer pikken, onze vuist laten zien.
Want ook wij hebben rechten en macht. Wij brengen verandering op eigen kracht.
Met woorden en daden en vreedzaam protest.
Niet tegen, maar samen, samen met de rest.
Broeders, zusters, het is tijd voor die vuist in de lucht. Sluit je aan in de strijd...
en ontwaak.
Amai, dat was echt wel anders. - Wel een beetje radicaal, hè?
Kom, hij durft tenminste zijn bek open te trekken.
Terwijl Jamal strijdt voor de rechten van de Arabieren, strijd ik voor de asielzoekers.
Nou, eentje dan.
Is duur. - Ja? Dat valt best mee, hoor.
Trek het je niet aan, Nadia, ik trakteer. - Het blijft duur.
Geef me die papieren. We gaan ervoor zorgen dat jij hier probleemloos asiel krijgt.
Ik denk dat je hier...
Of... Maar ik weet het niet. Die papieren lijken heel hard...
Of nee. Nee, nee, toch niet.
Ik dacht dat ik met mijn Germaanse studies wel een notie van het Nederlands had...
maar dat blijkt te hoog gegrepen.
Okè, perfect. Ja, glashelder. Enorm bedankt, Ella. Dag.
Ik had gelijk, hè? Hier. Hier moet je je naam invullen.
Als je nog vragen mocht hebben over dit formulier, dan kan je bij Ella terecht. Okè?
Da's gratis.
Bedankt.
Je hebt niet gekust of wat? - Niet echt.
Niet op z'n Frans, hè. Gewoon gekust, ja.
Jij zit in de shit. Jij moet stoppen. Dat grietje niet meer zien.
Ik weet niet wat mij gisteren overkwam. - Jij hebt een quarterlifecrisis.
Quarterlifecrisis. Daar heb jij last van. Voor het eerst moet je echt keuzes maken.
Tot nu toe was alles fun, fun, fun. Een eerste baan, een liefje, feesten, drinken.
Maar nu moeten er knopen worden doorgehakt, en dat vind je eng.
En volgende week koop jij een huis en binnenkort komen er kindjes.
Ho, rustig, hè, kindjes... - Rustig? Hallo.
De biologische klok van Tine is aan het tikken, man. Tik, tik, tik.
En als jij volgende week getekend hebt bij de notaris, gaat die klok af.
En dan is het voorbij, het vrolijke, vrije leven.
En daarom zoek jij een uitweg, of liever een laatste uitspatting voor je volwassen wordt.
Wie zegt trouwens dat zij echt iets in u ziet? - Ik.
Een asielzoekster die ineens verliefd wordt op u?
Dat kan toch? - Kom nou, Tom.
Wees nu serieus. Heb jij jezelf al eens goed bekeken? Of haar?
Wat is dit, man? Ik heb Tine toch ook kunnen krijgen?
Tine heeft u versierd. Ja, en God mag weten waarom.
En als ik nog iets mag zeggen... Een kerel als jij kan èèn keer zoveel geluk hebben...
maar de tweede keer zit daar iets achter.
Mooi. Je bent jaloers.
Asielzoekster met dikke kans om uitgewezen te worden ontmoet naïïïeve, Vlaamse knul...
die verliefd wordt op haar. Binnenkort wordt ze naar alle waarschijnlijkheid uitgewezen.
Traantjes. En wat is dan de laatste kans voor Romeo en Julia om bijeen te blijven?
Vergif drinken uit een ring?
Vergif drinken uit een ring... Het huwelijk.
Rund.
Ze doet nog twee jaar lief tegen je, en als je geluk hebt, mag je er af en toe aanzitten.
Of opzitten.
En als zij haar officiële Belgische papieren krijgt...
dan krijg jij je officiële scheidingspapieren. En zo is het.
Zo is het niet. Nadia is zo niet.
Ik zou toch twee keer nadenken als ik jou was, Tom.
Rise and shine.
Tijd om ons huis te kopen. - Tine...
Goed. We zijn hier voor de ondertekening van het compromis.
Dit document heet wel compromis, maar het is natuurlijk wel de bindende akte.
Ik begin dan nu met het voorlezen.
Verkoopovereenkomst tussen Fimmers, Andrè en zijn echtgenote Van Meels, Sonja..
samenwonende te 2140 Antwerpen, Borgerhout, Vooruitzichtstraat 7...
gezamenlijk genoemd de verkopers, en Naegels, Tom, wonende 2000 Antwerpen...
en mevrouw Mertens, Tine, wonende te 2000 Antwerpen.
Tot zover de inhoud van het compromis. Zijn er vragen?
U heeft het voorschot bij zich? - Ja, tuurlijk.
Alstublieft. - Goed.
Dan mag u hier onderaan tekenen en doorgeven, alstublieft.
Ik kan dat niet. - Wat?
Sorry, Tine, ik ga het niet doen.
Problemen?
Zou u ons even kunnen excuseren, alstublieft?
Tijd nodig? En dat zeg je nu? Tom, we zitten bij de notaris.
Ik heb die mens net een cheque gegeven. Waar ben jij mee bezig?
Nou? Ik luister. - Ik weet het gewoon niet zo goed meer.
Die rotbaan bij de krant, ik weet niet of ik dat de rest van mijn leven wil blijven doen.
Mijn opa ligt op sterven. - Wat heeft opa hiermee te maken?
Ja, niks. Ik weet even niet meer welke richting ik uit wil met mezelf of met ons.
Ik vind dat we ons volledig vastleggen met zo'n huis.
Eigenlijk hadden we dit niet afgesproken. We hadden het over Amsterdam of Parijs...
Jij wou zelf eigenlijk liever naar New York.
Snap je? Ik had echt een totaal ander beeld van onze toekomst samen.
Is er iemand anders?
Nee, nee. Nee, echt, ik moet gewoon wat nadenken.
Blijf zolang als je wil. Zolang je mijn seksleven maar niet in de weg loopt.
Ik ben niet van plan lang te blijven. Ik wou... Zeg, merci.
Vooruit, man, de grote sprong in het duister.
Ik vrees van wel.
Ik bega een stommiteit, hè? - Ja.
Ik ben niet goed bezig. - Nee.
Proost. Op het recht om stommiteiten te begaan.
Met Tom.
Wat?
Opa heeft er nog altijd een hekel aan dat hij een luier moet dragen.
Dus wil hij koppig zelfstandig zijn, tegen beter weten in.
Pas na een uur hebben ze hem gevonden.
Nou ja, nu weet hij 't zeker.
Ik wil euthanasie. Punt.
Maar sta daar niet te staan. Zorg dat dat in orde komt.
Kalmeer nu toch een keer, pa. Je overdrijft altijd zo.
Overdrijven? Vind jij dit een leven?
Of jij? Want dan mag je het hebben, hè.
Als jij nu's om te beginnen zou stoppen met alles zo koppig zelf te willen doen...
dan kunnen die dokters en die verpleegsters gewoon hun werk doen. Okè?
Sorry, maar jij vindt het misschien leuk op 'n belletje te drukken als je iets nodig hebt...
en jij vindt het misschien best om je kamer niet uit te komen...
en verdomme van iedereen afhankelijk te zijn, maar ik vind dat dus geen leven.
Begrijp dat nu toch eens.
Geen sprake van. Ik ga die papieren niet invullen.
Hij heeft het je zelf gevraagd, mama. - Sorry. Ik kan m'n vader niet laten sterven.
En hem laten afzien wel? - Nee, ook niet.
Je hebt geen keuze, mama. Je moet. Je moet.
Nou, regel jij het dan. - Ik doe dat niet.
Mama, ik kan m'n belastingformulier niet eens invullen.
Geef hier, ik zal het wel in orde brengen. - Bedankt.
En zeg tegen Tine dat ze de volgende keer meekomt.
Opa kan alle steun gebruiken, hoor.
Oh, boy.
Ergens voor zijn is altijd veel makkelijker als je er zelf niks mee te maken hebt.
Weg met de raketten. Geen oorlog om olie.
Ben je blank of ben je zwart... Uiteraard.
Maar nu is het menens.
En nu is het mijn probleem. En dan mag je nog...
een aanhanger zijn van alle vrijzinnige idealen...
van zelfbeschikkingsrecht en de rest van die nobele reutemeteut...
Hem waardig laten sterven voelt aan als grootvadermoord.
Stop de pesterijen, stop de illegale pascontroles.
Mr Naegels. - Dag. Mr Ali was het, hè?
Zeg, wat gebeurt er?
We roepen iedereen op om illegale politie- intimidatie niet meer te tolereren.
Welke intimidatie? - Al die pascontroles dag in, dag uit...
En wat is er mis met die pascontroles? - Ben jij dan nooit gecontroleerd?
Ik? Nee, nog nooit, nee.
Zie je wat ik bedoel?
En, juffrouwtje, wat is het probleem? - We zijn gewoon flyers aan het uitdelen.
Intimidatie van de buurt, ja, zo noem ik dat. Mag ik uw pas even?
Een hoop volk voor zo'n klein groepje. We kunnen beter vertrekken.
Hè meneer, waar ga je naartoe?
Ja, ik heb het tegen jou. Laat je pasje maar eens zien.
En wat sta jij hier nog te doen? - Ik sta gewoon...
Dan zou ik doorgaan. Hup. - Het is goed, Tom, 't is goed.
Zeg, Ali... - Ali, ja.
Ja, wat?
Wat kon ik in godsnaam doen? In mijn eentje protesteren?
Zeggen dat het schandalig is wat ze doen. Vragen of ze mij ook arresteren.
Ik zou het kunnen doen, maar wat levert het op?
Een smeris blijft een smeris. En Ali...
Volgens mij overtreedt hij wel de wet...
door zo op straat papier uit te delen zonder flyertoestemming.
En ik heb eigenlijk geen tijd om de held uit te hangen. Echt niet.
Kom binnen.
Soms is het best simpel om de rest van de wereld te vergeten en gelukkig te zijn.
Mijn grootvader wil dood en ik zit hier te lachen. Mag dat eigenlijk wel?
Moet ik me niet schamen?
Toen ik roepen: Opgepast. En Didi schrikt en... boem.
Knal, natuurlijk.
Vandaag... anders raar. - Ja? Vertel.
Roger, baas van restaurant waar ik werk...
mij gevraagd om trouwen.
Roger, die dikke?
Met die kringen onder zijn oksels? Je hebt wel nee gezegd?
Waarom? - Je moet oppassen. Die man heet Roger.
Alle Rogers zijn hetzelfde.
Eerst heel veel beloven, dan seks en dat zet hij je op straat. Geloof me.
Wie zegt? - Ik.
Die man vraagt dat maar voor èèn ding. Die wil gewoon seks met je, Nadia.
En jij?
Heet ik soms Roger?
Dus jij niet seks met mij willen?
Ja. Nee. Wacht.
Wacht even.
Ik... Wat?
Ik grap maken en jij: Ik... Ik... Wacht. Ik...
Dat is grappig.
Geen andere krant heeft het. Ik heb een ooggetuigenverslag, een interview, alles.
Ik zie het. Niet slecht. Je begint eindelijk te renderen.
lets te positief hier en daar, want die mannen verstoren wel de orde.
Maar ze doen niks illegaals. - Wie organiseert dat allemaal?
Die Jamal waar ik al een tijd achter... - Waarom kennen wij'm niet?
Ik heb nu een contact en als ik dat... - Prioriteit nummer èèn.
Vergeet die folderbrigade, ik wil Jamal. - Edgar, ik moet...
Jamal, begrepen?
Kun je er bij hem niet op aandringen dat hij voor mij een uitzondering maakt?
Ik weet dat hij dat altijd weigert. Ik geef hem ook gelijk...
maar hij kan mij vertrouwen.
Als hij nu niet spreekt, gaan er alleen negatieve verhalen de ronde doen.
Vraag het hem en hij krijgt gegarandeerd de voorpagina.
We kunnen dat niet inwilligen. De wet is de wet.
De patiënt moet zich in een uitzichtloze toestand bevinden...
van ondraaglijk fysisch of psychisch lijden dat niet verlicht kan worden.
In bed liggen met 'n pamper en jezelf onderschijten valt daar niet onder?
Hij moet niet zo koppig zijn, en zich beter laten verzorgen.
Hij zal nog van zijn oude dag genieten.
Fysiek misschien. Psychisch gaat hij volledig kapot. Ik ken hem.
Sorry, maar ik heb het nog eens nagevraagd. We kunnen niet tekenen.
Wat je grootvader vraagt, is geen euthanasie.
Dat is zelfmoord.
Heel misschien vind je een andere arts die wil tekenen.
Is Tine niet mee? - Nee, mama, Tine is niet mee.
Wat moet opa nu denken?
Is dat nu zoveel moeite?
Hoe staat het met zijn...
Ik wil het niet weten.
Je hebt toch niet weer bloemen mee? - Nee, trappist.
Is Tine er niet bij?
Toch geen problemen? - Nee, nee.
En? Heb je al nieuws?
Uw aanvraag is afgewezen, opa.
Waarom?
De dokter zegt dat het nog meevalt met de kwaliteit van je leven.
Is het niet erg genoeg voor hem? Moet ik hier echt liggen creperen van de pijn?
Is het nog niet erg genoeg met me?
Volgens de wet niet, nee.
Opa, waarom wil je eigenlijk zo graag dood?
Waarom wil jij eigenlijk zo graag leven?
Gewoon. Ik...
Ik wil nog heel veel doen en... - Voilà.
Verdomme, man, dat is hard.
We moeten dus iemand zoeken die zijn doodvonnis wel wil ondertekenen.
Je moet moeder eens zien. Het mens zit er volledig doorheen.
Doe het dan toch niet.
Als je iets in theorie steunt, moet je het in de praktijk ook durven doen. Toch?
Misschien wel.
Hebben ze daar geen dope of zo?
Dat opa blij wordt en denkt van: die pamper is eigenlijk wel okè.
Wat is dat voor troep? - Dat zijn rauwe aardappels.
Tine weet zeker niet dat jij vandaag je twee weken viert met Nadia?
Ik zit met een probleem, Jonas. Ik durf het niet te zeggen.
Ik zou er toch's werk van maken. Straks hoort ze het van een ander.
Beter voorkomen dan genezen.
Fuck, ik klink als pa.
Ik ben laat terug. Je hoeft niet op me te wachten.
Amuseer je, hè.
Kom binnen.
Het eten is bijna klaar, dus...
Cadeau.
Mooi?
Heel mooi.
Ja, maar ja... Ik bedoel... Wat zeg je daar nu op?
Dat is niet alleen lelijk, hè, dat klopt zelfs totaal niet.
Hier. Hier op die stam heb je van die frisse, gele lentebloemetjes.
En hier onderaan paddenstoelen. In hetzelfde seizoen of wat?
Nadia, kom je eten?
Breng jij bord? - Wat?
Is grappig.
Hier eten.
Het eten is opgediend.
Is het lekker?
Vind je het grappig?
Wat? - Gewoon... Dat is niet echt mijn ding.
Is niet slim genoeg?
Dat heeft er niks mee te maken. Ik hou ook van eenvoudige dingen.
Ja. Van mij.
Jij bent een van de slimste mensen die ik ken.
Wat jij grappig vindt? - Ik?
Britse humor. Ik moet hard lachen om Monty Python. The Fast Show is ook top.
En ik kijk naar Hitlerdocumentaires op Canvas.
Ik kijk zelfs naar thema-avonden op Arte, als ze niet nagesynchroniseerd zijn.
Ken ik niet.
Slim, zeker?
Beter dan dit hier.
Zie je wel? Ik niet begrijp.
Nadia, kijk. Ik kan echt heel erg genieten van volkse humor.
De Strangers, bijvoorbeeld. Ken je dat?
Strangers? - Ja.
Ken ik niet.
De Strangers zijn vijf gasten uit Antwerpen. Ze zijn nu nog maar met vier.
En die schrijven echt supergrappige teksten op bekende hits. Snap je?
Wacht. Goed kijken, hè?
Ikke in ziekenfonds, ik hebben een goed leven.
In ziekenfonds, ziekenfonds, ziekenfonds.
Ikke niks werken en toch mij centjes geven.
Het ziekenfonds, ziekenfonds, ziekenfonds.
Allah is groot, maar ziekenfonds is groter.
Slecht voorbeeld.
In the Navy van de Village People, ken je dat?
Bij de rijkswacht, daar word je pas een echte vent.
Bij de rijkswacht, daar voel je je in je element.
Bij de rijkswacht, daar is een mens pas content.
Bij de rijkswacht, bij de rijkswacht.
Word gendarme, word gendarme, de politieman met de lange arm.
Auto's controleren, mensen lesjes leren, het is een reuzejob.
Gendarme zijn is prachtig, je bent oppermachtig met zo'n pet op je kop.
Bij de rijkswacht, daar word je pas een echte vent.
Bij de rijkswacht, daar voel je je in je element.
Bij de rijkswacht, daar is een mens...
Dat is grappig.
Ik slapen hier?
Wacht, Nadia. - Probleem?
Nee. Bescherming. Protection.
O, Jonas.
Please, please, please.
Lukt het niet? - Jawel, hoor.
lets drinken?
Dat is niet van mij.
Fijne avond nog. - Sofie.
Sofie, wacht.
Goeiemorgen, Peter. Goeiemorgen, Wim.
Isabel. Edgardo.
Ideeënronde. - Hoe zit dat gsm-verbod in ziekenhuizen?
Hoe wordt dat gehandhaafd? Zijn er al doden gevallen? Tweede puntje...
Wat heb jij? - Hij heeft een nieuw liefje.
Heb jij een nieuw liefje? - Ze hebben gister sappen uitgewisseld.
Wacht. - Was jij niet met die Tine?
Een nieuw liefje. Dat verklaart natuurlijk die golf van inspiratie.
Ze is toch een knappe griet? Daar mag je toch mee uitpakken?
Maar dat is toch een bruine? Multiculti.
I like. You like?
En hoe voelt dat nou, proeven van een andere cultuur?
Ik heb een nieuw liefje, en of dat nu een Pakistaanse is of niet maakt toch niet uit?
Mijn tweede punt, Edgar... Edgar?
Tweede punt. De fontein op het Museumplein.
Verdomme. Pipo's. - Rustig. Hoezo pipo?
Die rotzakken van de redactie hebben de hele dag om mijn kop zitten lachen.
Waarom? - Grappige opmerkingen maken over ons.
Als grappig, waarom dan boos?
Die opmerkingen zijn beledigend. Die mensen spreken slecht over ons.
Waarom jij zeggen 'grappige opmerkingen'?
Dat is ironisch. - Wat is ironisch?
Ironisch... Wacht's even.
Ironisch betekent dat.. Je zegt het ene, maar bedoelt het tegenovergestelde.
Waarom niet gewoon zeggen? - Omdat dat niet grappig is dan.
Is dat ironisch? - Nee, dit is serieus. Zeg...
Sorry, ik...
Hallo. Is hij thuis? - Ja.
Waarom heb je mijn handtekening nodig?
Ik kan geregulariseerd worden als er drie Belgen tekenen, dus...
Nadia... Hier staat... Ik moet getuigen dat ik haar heel goed ken...
dat ze perfect geïïïntegreerd is en dat ze Nederlands spreekt. Ik bedoel...
Wie... Wie is dat meisje?
Wat heeft hij gezegd? - Didi is mijn beste vriendin.
Zoiets kan je toch niet menen?
Een wildvreemde vragen om een handtekening voor je verblijfsdossier?
Integreren is belangrijk, mannen.
Als je hier al zo lang woont en nog geen Nederlands spreekt, wil je dat dan wel?
Alsjeblieft.
Draai je om.
Bedankt.
Je weet niet hoe blij ik was toen je belde. Heb je genoeg tijd voor jezelf gehad?
Ja en nee.
Sorry, ik wilde je niet onder druk zetten.
Jij had gelijk om niet te tekenen.
Ik wou het allemaal weer veel te snel. Als ik mijn zinnen op iets heb gezet...
ga ik er helemaal voor. Maar dat huis kan wachten.
Volgend jaar is ook goed.
Zie mij. Ik ben weer aan het ratelen en laat jou niet aan het woord.
Wat was er zo dringend?
Het gaat heel slecht met opa.
Ik zou willen vragen of we hem nog èèn keer samen kunnen bezoeken.
Als gelukkig stel.
Meen je dat?
Die mensen moeten toch inzien dat dit zo niet kan, dat dit geen waardig leven is.
Heb je geprobeerd om een dokter te vinden die wil tekenen?
Het spijt me. Het is geen ondraaglijk lijden.
Sorry. De wet is de wet.
Heb je al aan Prozac gedacht?
Geloof me, opa, ik heb het echt geprobeerd.
Respect, zeggen die christen- democraten altijd. Respect voor wat?
Respect om mensen te laten creperen.
Schrijf daar eens iets over in je krantje.
Hoe ze de staat op kosten jagen door het leven van mensen moedwillig te rekken.
Maar dan kennen ze Bob Laureynen nog niet.
Ik denk niet dat mijn hoofdredacteur daarin geïïïnteresseerd is.
Een gewone arbeider en zijn lijden is zeker niet interessant genoeg?
Dat is het eerste artikel in een hele reeks.
Hier kunnen we echt het verschil maken. Die wet moet aangepast worden.
Welk verschil?
Veel lezers zijn zelf oud en versleten en willen niet ermee geconfronteerd worden.
Dat weet jij ook. - Wij zijn toch nieuwsmakers?
Wij zijn de waakhonden van de democratie.
Waarom ben je journalist geworden? Toch om de wereld te veranderen?
Wij geven de mensen een stem. Dat is mijn taak, en jouw taak.
En deze stem is belangrijk. Hij maakt verschil uit.
Hij kan zorgen voor een krant met de grootste oplage èn de grootste inhoud.
En jij kan dat mogelijk maken.
Ben je klaar?
Kijk's naar buiten.
Waar vroeger dat kruisbeeld hing, zie jij daar nu het portret van Yves Desmet?
Tom, laat het gewoon over aan onze collega's van Canvas.
Met wat geluk en als ze goed zijn georganiseerd, krijgen ze extra subsidie.
Slecht nieuws, Tommy. - Slechter dan dat van Edgar kan niet.
Wacht maar.
Je bent een dikke maat van me, maar je loopt in de weg.
Is het al?
Sinds jij hier zit, wil geen griet me meer. - Ja, ja, dat ligt vast aan mij.
Het klinkt misschien niet fair, maar wil je elders gaan wonen?
Bij een van je liefjes bijvoorbeeld?
Ik was al van plan van bij Nadia in te trekken.
Weet je dat zeker?
Ik zou niet willen dat je... - Het is okè.
Woon je soms niet graag bij mij? Vind je het soms niet tof bij mij?
Dat zijn de laatste. - Het waren de enige ook.
Je hoefde niet mee te komen, hoor. - Alles voor een vriend, hè Tom?
Gezellig hier.
Waar zit ze eigenlijk? - Nadia? Boven, denk ik.
Nee, die andere, die geen Nederlands spreekt. Didi. Die was toch zo knap?
Dat valt mee. Ik heb niet gezegd dat dat een...
Valt wel mee?
Hè, ik ben Jonas. Jij bent Didi?
Als er nog iets getekend moet worden of zo, zeg je het maar.
Jonas, Engels...
Als er iets getekend moet worden, zeg het dan maar. Ik doe het.
Didi, deze idioot is de vriend waarover ik het had, Jonas.
Aangenaam. - Insgelijks.
Ik heb een idee. Volgend weekend is er een feestje voor 'Idool'.
Nadia komt met Tom. Als je wil, kan je met mij meegaan.
Idool? - Het is geweldig.
Volgend weekend. Met vrienden, feesten, cava, lol.
Ik mag toch uitnodigen wie ik wil? - Ja, maar overleg je zoiets eerst met mij?
Nu wil Nadia ook meekomen. - So?
Denk na. Sommige vrienden van je zijn vrienden van Tine, en zij weet van niks.
Je kunt Nadia niet blijven verstoppen.
Jij gaat met je nieuwe liefje samenwonen. Tine heeft het recht dat te weten.
Die kan dat niet aan. Ik moet het juiste moment afwachten.
Ik zal het haar zeggen. - Niet doen. Je gaat niet...
Hier, zeg jij het maar.
Tine, het is Tom.
Funny, very funny. - Hè Tom, het is je geweten, man.
Ali. Hallo, met Tom.
Zondag? Zondagavond is goed.
En waar? Nee, maar ik vind het wel. Okè. Bedankt, hè.
Exclusief interview met Jamal. Dat is de een, hè?
Zondagavond? Het is Idool, hè? Preselecties.
Is het hier? - Ja, het is hier. Kom.
Het is hier.
Hij wil je fouilleren. - Waarom?
Een veiligheidsmaatregel. Jamal is niet geliefd bij de bange, blanke man.
Ga maar, hoor.
Meneer Naegels, welkom.
Thee? - Nee. Nee, dank je.
Dank je wel.
Luister. Wij moeten gewoon incasseren.
Nederig zijn, glimlachen, beleefd thuis zitten, de burgemeester een hand geven.
Dan zijn we goede allochtonen. Maar daar doen we niet aan mee.
We nemen het heft in eigen handen.
Zoals Gandhi. Geweldloos verzet tegen de gewelddadige Britse bezetter.
Zoals Rosa Parks.
Een onopvallende zwarte vrouw die niet opstond in de bus voor een blanke man.
Zoals Martin Luther King.
Hij had een droom. Ik heb ook een droom.
Ik droom dat we geaccepteerd worden zonder ons te hoeven verantwoorden.
En je bent niet bang voor de negatieve reacties?
Was de burgerij blij toen de arbeiders de straat op gingen?
Dat het vrouwenstemrecht zonder protest is ingevoerd?
Dat jullie kolonies in stilte onafhankelijk zijn geworden?
De overheid laat zo veel talent links liggen, wegrotten.
Ik wil voorkomen dat die gefrustreerde, tikkende tijdbommen ontploffen.
Wie kan daar wat op tegen hebben? - ledereen.
Als je het niet goed communiceert. Waarom spreek je niet met de pers?
Ik praat nu toch met jou? - Ja, okè, maar dat is èèn krant.
Hoor je dat?
Broken Wings, Mr. Mister.
Fantastische band, toch?
Ik zie je denken. Hoe komt hij bij wat blanken op een podium?
Wie is de zanger van deze band? Michael Page.
Hij heeft teksten geschreven voor Donna Summer, Al Jarreau, Michael Jackson.
Harder, harder, harder.
Kom. Kom, jongens.
Kom op. Hè, jongens.
Het is echt waar. Jamal luistert graag naar Mr. Mister.
En wij maar multiculti doen door tegen onze zin naar Khaled te luisteren...
en onze kinderen met henna in hun haar en een djembè op workshop te sturen...
waar ze circulair leren ademen om didgeridoo te kunnen spelen.
Precies op tijd. Het gaat beginnen.
Merci, hè.
Hoe was het interview met Jamal? - Goed, hoor. Geweldig. Hij heeft lef.
Mooie mensen. Kus, kus. Druk, druk. Laat een beetje cava over voor mij.
Die is lang niet zo extreem als iedereen denkt.
Ik ga het uitschrijven... - Mensen...
Dit zijn Nadia en Didi. Didi en Nadia, dit zijn mensen.
Let de preselecties begin.
lemand cava?
Wat is dat met hem? - Interview met Jamal.
Met Jamal? Echt waar?
Ik probeer die kerel al een hele week te strikken.
Ja, kijk...
Ik neem mijn woorden terug. Dit is het slechtste dat ik ooit gehoord heb.
Slechter dan die zingende mimespeler? - Die mimespeler was buiten categorie.
Dat was toch zo slecht niet?
Jij rotmens. Dit is bedrijfsspionage.
Ella, morgen in de krant, ja?
Wacht. Ik kan die gast niet horen.
Ik neem mijn woorden terug. Dit is echt het slechtste wat ik ooit gehoord heb.
Edgar, ik heb het nu doorgestuurd.
Lach niet met die man.
Hij jaagt gewoon zijn droom na. - Een mooie droom.
U belachelijk maken voor meer dan èèn miljoen mensen tegelijk.
Is gemeen.
Het is waar. ledereen moet proberen zijn droom na te jagen.
Hallo, met Tom.
Shit, mama.
Ja, natuurlijk kom ik langs. Tot straks. - Ca va? ç
Mijn opa's euthanasieaanvraag is definitief afgewezen.
Hij is gaan flippen in het ziekenhuis en is toen ingestort.
Ik moet erheen. - Ik mee?
Wil je dat hij ter plekke doodvalt? - Ik mag niet mee?
Liever niet. Je kent hem toch? Je hebt 'm zelf gezien op die inburgeringscursus.
Ik ga het niet erger maken dan het al is.
Dus ik erg?
Jij niet, hij is het... Trek het je niet aan. Ik vraag Tine wel of ze nog eens mee wil.
Tine? Ex Tine?
Ik moest even iets drinken in de keuken. - Honger.
Ik vraag: jij met ex Tine naar opa?
Ja, maar... - Wat jij denk van mij?
Ik alleen goed voor bed en thuis?
En niet goed voor buiten. - Nee, het is gewoon...
Jij niet echt van mij houden.
Ik hou wel van je.
Dan ook tonen aan opa.
Of nu uit.
Ik zie niet zo goed, maar dat is toch niet Tine, hè?
Dat is Nadia. Nadia is mijn nieuwe vriendin.
Dag, meneer. Alstublieft.
Ja, maar... Jij bent dat meisje van die onnozele cursus, hè?
En, heeft hij je goed ingeburgerd?
Valt wel mee.
Bedankt voor het fruit.
Dat is al wat beter dan die bloemen.
Maar ja, ik zal het niet meer nodig hebben.
Want ik ga dood. - Opa, je beroep is afgewezen.
Zo'n onnozele wet krijgt Bob Laureynen niet klein. Met hun gezever.
Ik heb altijd gezegd dat als ze het niet willen geven, je het moet afdwingen.
Afdwingen? Wat ga je doen? Ga je een nieuwe wet afdwingen?
Als ze mij niet willen helpen, help ik mezelf wel.
Vanaf vandaag stop ik met eten en drinken.
Tot het einde van de strijd.
Gefeliciteerd met je interview met Jamal. Heel goed.
Behalve de titel en de inleiding, zeker? - Niet zeuren, ik vond het echt heel goed.
By the way, luistert hij echt naar Mr. Mister?
Ik ook.
Dag, Wim. Hè, Isabel. Farouk, alles goed met het kindje?
Hoe was het feestje bij Jonas? - Ik kan het allemaal uitleggen.
Alles op een rijtje zetten, hè?
Wacht nou. Kunnen we niet als twee volwassenen...
Wat doe jij? Ik ben straks klaar. Zullen we iets drinken en het erover hebben?
Tine, niet doen. Niet doen. Niet doen, Tine.
Dag, Isabel. Farouk, groetjes aan je liefje.
Mannen, er zijn rellen. De boel is daar totaal ontploft.
Om nog onduidelijke reden zijn tientallen allochtone jongeren de straat op gegaan.
De politie probeert met man en macht de menigte onder controle te krijgen.
De menigte groeit nog met de minuut aan.
Wat zeggen ze? - Stil, ik probeer te luisteren.
En ontwaak.
Mannen... Die verdomde Marokkanen hebben al mijn lenzen gepikt.
En de smerissen doen geen reet. Fuck, al mijn lenzen.
Maar dat is Ali. Jongen, toch. Jongen, toch.
Smerige makaken.
Boeren uit Marokko.
Achterlijke, walgelijke, primitieve bananenschijters.
Wat zeg jij nu?
Achterlijke, walgelijke, primitieve bananenschijters.
Racist. - Dat is het eerste dat in mij opkomt.
Is dat dan racisme? - Het lijkt er wel op, hè?
In de emotie van het moment zoek je naar het ergste scheldwoord.
Dan is dit hier ónze emotie van het moment.
Omdat een racist twee van onze zussen afknalt voor een school.
Ik weet van niks. - En jij noemt jezelf journalist?
Oordelen voordat je alle feiten kent. - Sorry, ik...
Wat zeg jij nu? Sorry?
Die gasten breken de boel af alsof ze allemaal familie zijn van die meisjes.
Wij zijn allemaal broeders en zusters.
Waarom gebeurt zoiets nooit bij Russen, Joden, Chinezen, Koreanen, Turken?
Wat maakt jullie, Arabieren, zoveel agressiever dan de rest?
Omdat wij dit niet pikken. - En Jamal dan en zijn geweldloze verzet?
Fuck Jamal en zijn geweldloze verzet. Dat haalt niks uit. Ze spugen op ons.
Maar nu zullen ze wel luisteren. Ze moeten wel.
Jullie zijn allemaal terroristen, niet meer en niet minder.
Jij bange, blanke man. - Fundamentalist.
Racist. - Al-Qaida.
Je moeder is een hoer.
Dat exclusieve interview met die Jamal van je...
Geweldloos verzet?
Not.
Alleen als we elkaar leren kennen, beste vrienden...
als we elkaar leren begrijpen, dan kunnen we de droevige gebeurtenissen...
schromelijk overdreven door de media... Nee, het moet gezegd.
Dan kunnen we zorgen dat het in de toekomst niet meer gebeurt.
Wij krijgen steeds de schuld van wat er misgaat, maar wat kunnen wij doen?
Het zijn de Vlamingen die al twee dagen de ruiten inslaan.
Het is de politie. Die beschermt ons niet.
Dat zijn racisten. En de jongeren worden dan opstandig.
Hou ze dan binnen. Het zijn jullie kinderen.
De islam houdt ze wel binnen. - Ik heb niks tegen religies...
maar is de islam niet vooral het probleem?
In jullie cultuur worden jongens als goden opgevoed. Neem nu Saddam Hoessein.
Zo'n dictator kom je alleen maar tegen in Arabische landen.
En zonder ons zat hij daar nu nog.
Vergeet niet dat Amerika vroeger Saddam altijd gesteund heeft.
Dat er nog dictators in 't Midden-Oosten zijn, zegt alleen maar dat Amerika dat wil.
Het is de schuld van Amerika. - Arabieren. ledereen tegen de Arabieren.
Misschien zou dit gesprek beter lopen als jullie vrouwen ook aanwezig waren.
Kom, vertaal.
Als we allemaal volgens de islam zouden leven, zouden er geen problemen zijn.
Dan zouden we de kut van onze vrouwen eruit snijden en ze dichtnaaien.
Godverdomme, mannen.
Toe. Is er iemand aan het luisteren naar hoe wij hier tegen elkaar praten?
Ik denk dat we zo heel ver komen. Succes, allemaal.
De foto's zijn gecleard, de persconferentie is gecoverd.
De wijkvergadering gister. Nog nieuws? - Niks.
Leg jij die bonobo's van het stadhuis nog meer het vuur aan de schenen.
Wacht eens even. Moeten wij niet eerst een paar rectificaties publiceren?
Welke? - Zoals dat Jamal thuis geen wapens had.
Dan zal hij ze goed verstopt hebben.
Trouwens, oud nieuws is geen nieuws. En oud fout nieuws zeker niet.
Man, man, man. Jlj moet gepest zijn vroeger...
Afgewezen.
Ik weg.
Nog 30 dagen.
Dat is een vergissing. Dat kan niet.
lemand met jouw geschiedenis. Kom, zeg.
Fuck it, we gaan in beroep.
Wàs beroep.
Ik ben opgeroepen, maar brief nooit gekomen.
Dus ik niet weten ik moet komen.
Niet komen, niet aanvaard.
Er is eigenlijk maar èèn oplossing.
Jij trouwt met mij. Dan kunnen ze je niet wegsturen.
Niks van.
Ik meen het.
Denk je dat ik vanuit Pakistan naar hier gekomen ben
om weer in een huwelijk gedwongen te worden?
Forced? Nadia, we zijn toch gek op elkaar. Meestal dan.
Jij mij vragen als ik niet afgewezen ben?
Zou jij vragen: Nadia, trouw mij?
Dan nee.
Ik ging moeten trouwen in Pakistan, geen moeten trouwen hier.
Ik vraag 't alleen omdat ik wil dat je blijft. - Ik trouw met hart.
Niet met moeten.
Vandaag jij lief.
Maar misschien over halfjaar zeggen:
Nadia, ik jij geholpen.
Nu jij dit doen. Nu jij poetsen.
En ik niet nee zeggen, want dan scheiden.
Denk je nu echt dat ik zoiets zou doen?
Ik dacht veel van jou.
Maar na opa... ik echt niet weten.
Dan...
Ik vind wel oplossing.
En zonder jij.
Papa, Tom is hier.
Je kleinzoon.
Alles goed?
Ja, ça va.
Is dinges hier niet?
Onze Tine? - Nee, dat bruintje.
Nadia.
Nee. Nee, zij en ik, dat was toch ook niet...
Je komt er wel uit, hoor.
Opa, als ik jou niet meer zou zien...
Hou je goed, hè?
Wat?
Als ik je niet meer zou zien, hou je goed.
Dit zijn waarschijnlijk de laatste woorden die ik tegen hem zeg. En wat zeg ik?
Ik, Tom Naegels, journalist.
Man van het woord.
Als ik je niet meer zou zien, hou je goed.
De vorige keer was het bijna even erg, bij mijn andere grootvader.
Hij had zo'n bekertje met zo'n tuit erop en cola erin...
Hij krijgt kramp in zijn arm. Die tuit schiet eraf.
Mijn laatste woorden: Moet ik de tuit er weer op zetten?
De verkoop is gestegen, maar de crisis is voorbij, dus terug naar twee pagina's.
Naegels? - Sorry.
Nieuwe reportage. Een lezer meldt dat ettertjes de kerstman lastigvallen.
Ik denk wel dat dat iets voor jou is.
Dag, mama.
Ça va, Tom?
Nee.
Niet nu, Naegels.
Jij kunt mijn kloten kussen met je tweederangs krantje.
En met je pseudo-intellectuele gezeik over de lezer. Ik neem ontslag.
Er zijn van die momenten dat je keuzes moet maken in je leven.
Dat je moet durven handelen.
En dit is zo'n moment.
Zo'n moment waarop echt alles klopt en niks fout kan lopen.
Nadia?
Godverdomme.
Shit.
Shit, shit, shit, shit.
Didi?
Didi, kom.
Wat is er aan de hand? - Verdomme. Wat doe jij hier?
Dat kan ik van jou ook zeggen. - Ik wil het eigenlijk niet weten.
Waar is Nadia?
Ze is gisteren vertrokken. Heeft ze niks gezegd?
Nee, dat heeft ze niet.
Natuurlijk niet. - Waar is ze naartoe?
Komaan, Didi, alsjeblieft.
Naar vrienden, ergens in Parijs.
Soms denk je dat je de juiste keuze hebt gemaakt, maar...
je maakt ze te laat.
En dan moet je leven met de gevolgen.
En soms, soms moet je ook gewoon leven.
Tommy, je gaat haar nooit vinden.
Dan heb ik het toch geprobeerd. - En daarna?
Een baan als journalist kan je nu wel vergeten, makker.
Je kan misschien eindelijk aan dat boek beginnen waar je al jaren over zeurt.
En waarover moet dat boek dan gaan, volgens jou?
Over wat je de laatste weken hebt meegemaakt.
Opa. Nadia, Ali.
Wie wil dat lezen, jong?
Grote beer...
Een boek... Waar haalt hij het?
Stop. - Je stopt. Dat is goed gespeeld...
maar we zoeken er nog twee, de sufste laatste woorden ooit.
Ik zeg je geen vaarwel, mijn vriend. Stop. - Je stopt.
De sufste laatste woorden ooit waren: Zal ik de tuit erop zetten? Van Tom Naegels.
En ook van Tom Naegels: Als ik je niet meer zie, hou je goed.
Heeft Tom dat echt gezegd? - Dat heeft hij echt gezegd.
Jezus.
Ja, ja, ik weet het.